چگونه سیستم های دو مسیر را درک کنیم؟

وسایل نقلیه ردیابی شده وزن خود را به جای چرخ ها در یک حلقه پیوسته توزیع می کنند و به آنها اجازه می دهد در زمین های نرم، ناهموار یا ناپایدار کار کنند. هر دو مسیر لاستیکی و فولادی این وظیفه اساسی را انجام می دهند - اما از طریق مواد مختلف، روش های ساخت و ساز و فلسفه های مهندسی زیربنایی.

مسیرهای فولادی: اسب کار اصلی

ریل های فولادی از زمان تانک های نظامی دوران جنگ جهانی اول استاندارد بوده اند و DNA صنعتی آنها تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده است. یک مسیر فولادی معمولی شامل کفش‌های فلزی متصل شده است که در اطراف چرخ‌دنده‌ها و غلتک‌ها به هم متصل شده‌اند. هر کفشی ممکن است دارای خرطومی باشد - گیره های برجسته ای که برای کشش به زمین می خورند. آنها جعل یا از آنها ریخته می شوند فولاد منگنزی با مقاومت بالا ، قادر به مقاومت در برابر سوء استفاده شدید مکانیکی است.

در ساخت و ساز و معدن، مسیرهای فولادی از لحاظ تاریخی پیش فرض برای بیل مکانیکی، بولدوزر و جرثقیل های خزنده بوده است. شهرت آنها برای دوام بی رحم در زیر بارهای تنبیهی باعث شد که آنها برای دهه ها مترادف با ماشین آلات ردیابی سنگین باشند.

آهنگ های لاستیکی: رقیب مدرن

مسیرهای لاستیکی در دهه 1970 و 1980، در ابتدا برای ماشین آلات کشاورزی فشرده تجاری شدند. یک مسیر لاستیکی یک حلقه پیوسته منفرد است که در داخل با کابل‌های فولادی (یا گاهی اوقات طناب‌های کولار) تقویت می‌شود که با خرطوم‌های طرح‌دار روی سطح بیرونی برای گرفتن، قالب‌گیری شده است. هیچ پیوند جداگانه ای وجود ندارد - کمربند یک واحد بدون درز است.

مسیرهای لاستیکی مدرن با چندین لایه طناب فولادی طراحی شده‌اند که به صورت طولی و جانبی اجرا می‌شوند تا ضمن حفظ انعطاف‌پذیری، استحکام ایجاد کنند. فرمولاسیون های با کیفیت بالا، لاستیک های طبیعی و مصنوعی را برای مقاومت در برابر پاره شدن، تخریب اشعه ماوراء بنفش و دمای شدید ترکیب می کنند.

مقایسه سر به سر

هیچ نوع آهنگی برتری جهانی ندارد. عملکرد به کلاس ماشین، محیط کار، نوع سطح و اولویت های عملیاتی بستگی دارد. مقایسه زیر مهمترین تفاوت های عملی را برجسته می کند.

کشش و فشار زمین

کشش و فشار زمین دو ملاحظات جداگانه - و گاهی متضاد - هستند. فشار زمین اندازه گیری میزان باری است که ماشین در واحد سطح توزیع می کند. فشار کمتر زمین به معنای آسیب کمتر سطحی و شناور شدن بهتر در زمین های نرم مانند گل، ماسه یا برف است.

از آنجایی که مسیرهای لاستیکی نسبت به مسیرهای فولادی در ماشین‌های مشابه عریض‌تر هستند، تمایل دارند فشار زمین کمتری ایجاد کنند، که آنها را برای کارهای کشاورزی و محوطه‌سازی ترجیح می‌دهد که در آن شیار و تراکم چمن باید به حداقل برسد.

نیروی کشش از سوی دیگر، توانایی فشار دادن یا کشیدن در برابر مقاومت است. گیره های فولادی به شدت به خاک و سنگ گاز می خورند و کشش میله کششی عالی را برای عملیات خاکبرداری و دانه بندی فراهم می کنند. در شرایط شدید - شیب‌های تند، یخبندان، یا زمین با بسته‌بندی سخت - مسیرهای فولادی چسبندگی مطمئن‌تر و ثابت‌تری ایجاد می‌کنند.

برای پیمانکاران با کاربری مختلط که باید پارکینگ ها، جاده ها و زمین محل کار را در یک شیفت طی کنند، این تمایز تعیین کننده است. یک مینی بیل مکانیکی با ردیاب لاستیکی می تواند از آسفالت به خاک رس بدون آسیب رساندن به هیچکدام حرکت کند - ماشین ردیابی فولادی نمی تواند.

سایش، نگهداری و هزینه چرخه زندگی

رفتار تعمیر و نگهداری اساساً بین این دو سیستم متفاوت است. مسیرهای فولادی از اجزای قابل تعویض - کفش، پین، بوش و چرخ دنده - تشکیل شده است که هر کدام به صورت جداگانه قابل بررسی و تعویض هستند. یک مکانیک با تجربه می تواند یک کفش شکسته را در زمین با ابزار اولیه تعویض کند. این مدولار بودن مسیرهای فولادی را بسیار مقرون به صرفه می کند چرخه عمر طولانی در ماشین های بزرگ .

خطوط لاستیکی، به عنوان یک تسمه یکپارچه، قابل تعمیر نیستند. یک برش عمیق یا شکست سیم داخلی معمولاً به معنای جایگزینی کل مسیر است. در ماشین آلات فشرده (کلاس 1 تا 10 تن)، مسیرهای تعویض بین هزینه دارند هر طرف 1200 پوند و 3500 پوند بسته به اندازه و برند دستگاه با این حال، آهنگ های لاستیکی نیز تمایل به ماندگاری دارند 1200-2000 ساعت در شرایط عادی - و لرزش کمتر آنها سایش زیرین، غلطک ها و اجزای حامل را کاهش می دهد و تا حدی هزینه تعویض را جبران می کند.

کلاس ماشین و مناسب بودن کاربرد

وزن ماشین یکی از واضح‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌هایی است که نوع مسیر مناسب است. در موارد افراطی، انتخاب ساده است.

ماشین آلات فشرده (زیر 8 تن)

آهنگ های لاستیکی بر این بخش تسلط دارند. مینی بیل‌های مکانیکی، لودرهای فشرده (CTL) و حامل‌های کوچک کشاورزی تقریباً به طور انحصاری با خطوط لاستیکی از کارخانه حمل می‌شوند. مزایا - حفاظت از سطح، سر و صدای کم، سواری نرم - کاملاً با وظایفی که این ماشین‌ها انجام می‌دهند مطابقت دارد: محوطه‌سازی، کارهای شهری، ساخت‌وساز شهری و تخریب فضای داخلی.

گزینه‌های مسیر فولادی برای ماشین‌های فشرده وجود دارد، که اغلب به عنوان یک ارتقاء پس از فروش برای اپراتورهایی که در تخریب یا معدن کار می‌کنند، وجود دارد. آنها نیش تهاجمی تری ارائه می دهند اما مزایای کلیدی را که باعث می شود ماشین های جمع و جور در محیط های مختلط همه کاره باشند را قربانی می کنند.

ماشین آلات متوسط (8 تا 40 تن)

این کلاس میدان نبرد است که در آن تصمیم لاستیک در مقابل فولاد بیشتر مورد بحث است. در حال حاضر بسیاری از تولیدکنندگان بیل مکانیکی متوسط ​​را با هر نوع مسیر ارائه می کنند و اپراتورهای این محدوده وزنی بیشترین تنوع شرایط کاری را تجربه می کنند. مسیرهای لاستیکی به طور فزاینده ای برای ماشین های تا 25 تا 30 تن قابل استفاده هستند با طرح‌های تسمه‌های تقویت‌شده برای جابجایی بارهایی که دو دهه پیش برای فناوری ریل لاستیکی غیرممکن بود.

ماشین آلات بزرگ و سنگین (40 تن)

مسیرهای فولادی تقریباً در این کلاس تسلط کامل دارند. بیل‌های معدنی بزرگ، جرثقیل‌های خزنده، و بولدوزرهای سنگین، خواسته‌هایی را برای زیرشاخه‌های خود ایجاد می‌کنند که هیچ سیستم مسیر لاستیکی موجود در حال حاضر نمی‌تواند به طور قابل اعتماد پاسخگو باشد. در این وزن ماشین، صرفه جویی در هزینه تعمیرات میدانی، خواص اتلاف حرارت فلز و ظرفیت بارگذاری ساختاری بسیار فولاد باعث شده است انتخاب مهندسی به طور پیش فرض .

ملاحظات محیطی و سطحی

تاثیری که یک ماشین روی سطح زیر آن می‌گذارد، اهمیت فزاینده‌ای پیدا کرده است، زیرا پیمانکاران با توافق‌نامه‌های دسترسی سخت‌گیرانه‌تر به سایت، مقررات زیست‌محیطی و انتظارات مشتری در مورد حفاظت از اموال مواجه هستند.

مسیرهای فولادی در زمینی نرم، تاثیرات مشخصی از خاک بر جای می‌گذارند، می‌توانند آسفالت را ترک کنند، و چمن و خاک سطحی را در یک پاس بردارید. حمل و نقل ماشین آلات ردیاب فولادی در جاده های عمومی نیاز به بارگیری کم یا متخصص دارد لنت های مسیر لاستیکی پیچ و مهره روی کفش های فولادی - یک مرحله لجستیکی اضافه که زمان و هزینه بسیج را افزایش می دهد.

آهنگ های لاستیکی همه این نگرانی ها را در یک بسته برطرف می کنند. آنها می توانند به طور قانونی در جاده های عمومی در بسیاری از حوزه های قضایی تردد کنند، آنها حداقل آسیب به چمن را در فشارهای مناسب زمین بر جای می گذارند، و نیازی به لنت جاده ندارند. برای پیمانکارانی که کارشان به طور معمول از سطوح حساس عبور می کند - زمین های ورزشی مدارس، تاکسی وی های فرودگاه، سنگ فرش میراث، طبقات زیرزمین - مسیرهای لاستیکی اغلب یک نیاز تجاری هستند، نه صرفاً یک اولویت .

سر و صدا و لرزش در محیط های شهری

سایت های ساخت و ساز شهری با فشار قانونی و اجتماعی رو به رشد پیرامون سر و صدا مواجه هستند. مسیرهای فولادی روی سطوح سخت، صدای ضربه‌ای با فرکانس پایین قابل توجهی ایجاد می‌کنند - به‌ویژه در حین پیچ‌ها، جایی که کفش‌های ردیاب تک‌تک می‌زنند و خراش می‌دهند. آهنگ های لاستیکی سطح نویز عملیاتی را کاهش می دهند 8-14 دسی بل در اندازه‌گیری‌های معمولی، کاهش قابل توجهی به اندازه کافی برای افزایش ساعات کار در سایت‌های دارای محدودیت صدا و کاهش شکایات از املاک همسایه است.

راندمان سوخت و سرعت سفر

مقاومت غلتشی - انرژی از دست رفته در اثر تغییر شکل و بازیابی مسیر - برای خطوط لاستیکی روی سطوح سفت از نظر مادی کمتر است. ریل های فولادی که صلب هستند، در هر نقطه تماس گروزر، یک حرکت تلق با تلفات ضربه ای بالا ایجاد می کنند. در زمین های سخت و صاف، ماشین های ردیابی لاستیکی سوخت کمتری در طول سفر مصرف می کنند و به حداکثر سرعت بالاتری دست می یابند: CTL های معمولی با ردیابی لاستیکی حرکت می کنند 9-12 کیلومتر در ساعت ، در حالی که ماشین های قابل مقایسه با ردیابی فولاد ممکن است محدود به 6-9 کیلومتر در ساعت .

این مزیت کارایی در زمین نرم باریک یا ناپدید می شود. در خاک‌های گلی و اشباع، عمق و سختی مسیرهای فولادی به مزیت تبدیل می‌شوند - آنها مواد را می‌ریزند و کشش را در جایی که گیره‌های لاستیکی ممکن است مسدود یا بچرخند بازیابی کنند.

برای ماشین‌هایی که زمان زیادی را صرف سفر بین کارها می‌کنند - در سایت‌های بزرگ ساختمانی، مزارع، یا عملیات جنگل‌داری - صرفه‌جویی در سوخت از مسیرهای لاستیکی می‌تواند هزینه‌های عملیاتی را در طول یک پروژه طولانی به طور معنی‌داری کاهش دهد و تا حدی هزینه‌های جایگزینی بالاتر را جبران کند.